The Wild Beauty of Life

Photo by dilaquis

Some moments in life make us feel what being alive truly means, in a very powerful way, in all our cells… In such moments, when I stop and take a deep breath, look inwards and then around me, at the sky; the feelings of gratefulness, love and serenity wash over my soul, and make me realize that only this moment exists, and I’m fully present, fully “here”… ⁣⁣

CONTINUE READING

True Freedom

Photo Credit: dilaquis
Photo Credit: dilaquis

Our fears aren’t monsters that we need to protect ourselves from by pulling the blanket over our heads as we used to do when we were little – they indeed have dark sides, but what in this vast universe doesn’t?

When they come to visit us, we may tightly shut the door to prevent them from entering, and start thinking that we’ve escaped them, that we’re free now. But what we may not realize is that we’ve shut the door not only to them but also to other emotions, other feelings that would’ve soon come to bring us light and peace and freedom… When we close that door, we in fact take away our freedom with our own hands that turn the key.

Instead, if we could try to connect with the wisdom we hold by looking within, and choose to take a step towards our painful emotions, even though the ground beneath our feet may tremble at the beginning, we will slowly begin to realize that with each step it becomes stronger. With each step that we take, with our strength, courage and confidence growing inside…

CONTINUE READING

Symphony of Everything

Illustration by Ana Marta Huffstot

A poem originally written for and published in Coronaverses Collective. It was also beautifully narrated in a trailer video created by the magazine.

Today, I heard

The song of two birds

A sparrow, and a robin

The song was about being

Here, and hearing

The cat, waking up

The flower, coming to life

CONTINUE READING

İçeriden Dışarıya Doğru Yaşamak

Rose Finn-Kelcey, The Restless Image (1975)

Yazar, aktivist ve Center for Courage & Renewal’ın kurucusu Parker J. Palmer’ın “Living From the Inside Out” (İçeriden Dışarıya Doğru Yaşamak) başlıklı Naropa Üniversitesi Mezuniyet Konuşmasından dilimize çevirdiğim bir bölüm: 

İlk olarak, söz konusu kalbin meseleleri olduğunda gözü kara olun. 

Aslında demeye çalıştığım şey… tutkulu olun, hayata delicesine aşık olun. Doğal dünyaların ve/veya insan dünyalarının bir parçasına dair tutku duyun, ve onun için riskler alın – bu sizi ne kadar kırılgan kılarsa kılsın… Kendinizi – enerjinizi, yeteneklerinizi, vizyonunuzu, kalbinizi – açık yüreklilikle, cömertçe sunun.

Ancak bilin ki bu şekilde yaşadığınızda çok geçmeden ne kadar az şey bildiğinizi, ve başarısızlığa uğramanın ne kadar kolay olduğunu anlayacaksınız. Sevgide ve hizmette büyüyebilmek için -siz, ben ve hepimiz- cehalete en az bilgi kadar, başarısızlığa en az başarı kadar değer vermeliyiz…

CONTINUE READING

Teachable Moments

Photo source: unsplash.com

Someone who has made a huge impact on my life once told me “There are no mistakes in life. In my world, we label them “fascinating.” Every moment in life is a teachable moment, if you’re open…” Those words really stayed with me and I thought about what they meant quite deeply. As someone who used to try and avoid making mistakes, I’ve come to realize that nearly all the turning points, life changing experiences, unforgettable lessons of my life were in some way related to those “mistakes”. ⁣

CONTINUE READING

Doğrunun ve Yanlışın Ötesinde

Fotoğraf: dilaquis

Doğrunun ve yanlışın ötesinde bir yer var; seninle orada buluşacağız.” Mevlânâ Celâleddîn-i Rûmî

Pandemi süreci, doğru ve yanlışların, yargıların, öyle olmaz böyle olur’ların havada uçuşması ve çarpışmasıyla, tüm yoruculuğu ve beyhudeliğiyle gözler önüne serilmesiyle, o doğru ve yanlış ötesindeki yere bir çağrı sanki. 

Her doğru “kısmen doğru” çünkü Thich Nhat Hanh’ın dediği gibi, her yanlış “kısmen yanlış.”

Bilmiyoruz, her zamankinden daha çok “bilmiyoruz”. Ve bilmediğimiz için belki, bu belirsizlikte kalmak zor olduğundan, körü körüne “doğru” veya “yanlış”a tutunmak, bu tutunmadan doğan yargıları oraya buraya savurmak daha kolay, daha tanıdık geliyor. Hiç değilse bunu “bilmek” istiyoruz belki ve öyle insani ki. Ama o geçici iç rahatlığıyla kendimizi kandırmıyor muyuz?

CONTINUE READING

İnsan İnsanın Yurdudur

İllüstrasyon: Evan M. Cohen

“İnsan insanın yurdudur.”

Bir yeri yurt, yuva yapan nedir gerçekten? Orada gerçekten güvende ve özgür hissetmek, diyor içim. Peki eğer dış dünyada, “yurtta”, yuvada koşullar belki her zamankinden daha muğlak, değişken, belirsiz görünüyorsa? Zemin kaygan ve sınırlar daha keskin, dört duvar arası daha dar geliyorsa?

İşte o zaman insan daha net görmeye başlayabiliyor o yurdu yurt, yuva hissettiren şeylerin zamandan-mekandan bağımsız özünü. Bir yer, bir alan’dan çok daha öte, çok daha “yakın” olduğunu. Kendi içinde, nefes alıp veren, kalbi atan, can taşıyan insan bedeninde, ve hayatın onu belki yıllar belki de an’lar önce kalben, ruhen buluşturduğu insanların varlığında, sesinde, bakışında anlam ve vücut bulduğunu. Dış dünyanın tüm gürültüsü ve kaosu sardığında ruhunu, o zaman daha başka görmeye, duymaya, hissetmeye başlıyor insan yurdun, yuvanın gerçekten ne olduğunu.

CONTINUE READING

En Derin Korkumuz

Fotoğraf: dilaquis

En derin korkumuz yetersiz oluşumuz değildir. ⁣⁣

En derin korkumuz, ölçülebilenin ötesinde güçlü oluşumuzdur. ⁣⁣

⁣⁣Karanlığımız değil ışığımızdır bizi en çok korkutan. ⁣⁣

⁣⁣Sorarız kendimize, “Ben kimim ki zeki, muhteşem, yetenekli, şahane olayım?”⁣⁣

⁣⁣Sahi, kimsiniz ki olmayasınız?⁣⁣

⁣⁣Siz, Tanrı’nın bir çocuğusunuz.⁣⁣

⁣⁣Küçük oynamanız dünyaya hizmet etmez. ⁣⁣

⁣⁣İnsanlar etrafınızda güvensiz hissetmesinler diye kendinizi küçültmenin aydınlanmış bir yanı yok. ⁣⁣

⁣⁣Hepimiz ışık saçmak için yaratılmışız, tıpkı çocuklar gibi… ⁣⁣

⁣⁣Bizler, içimizdeki Tanrı’nın ihtişamını görünür kılmak için doğmuşuz.⁣⁣

⁣⁣Bu, yalnızca bazılarımızın değil, herkesin içindedir… ⁣⁣

⁣⁣Ve biz kendi ışığımızın parlamasına izin verdikçe, farkında olmadan diğer insanlara da aynısını yapmaları için izin vermiş oluruz.⁣⁣

⁣⁣Ve biz kendi korkularımızdan özgürleştikçe, mevcudiyetimiz, kendiliğinden, diğerlerini de özgür kılar…”⁣⁣

⁣⁣Orijinal metin: Our Deepest Fear – Marianne Williamson⁣⁣

⁣⁣Fotoğraf Bodrum sokaklarından, hikayesi aşağıda…⁣

Dönüp dolaşıp geldiğim, sormaktan vazgeçmediğim ve dilerim vazgeçmeyeceğim sorular:⁣⁣

⁣Ben kimim? Ben neyim? “Biz” neyiz?⁣⁣

⁣⁣Hepsi sürekli değişen, yok olan, geri gelen, kendini var eden, eskiyen ve akıl almaz hızda yenilenen parçalar… Hücreler ve atomaltı parçacıklar, “kan ter ve gözyaşı”, ışık ve karanlık, enerji dalgaları ve nasıl bir bulut asla ölmüyorsa*, yıldızların da süpernovaların büyüsünü içimize taşıyarak yaşadıklarını hatırlatan, hamurumuza, ruhumuza karışmış yıldız tozları… Evrenin yansımaları. Bütün ve parçaları. Ve ötesi…⁣⁣

CONTINUE READING

Something of You

Illustration by Yifan Hu

A poem originally published in Any Segment Magazine.

Today 

There’s no sun

But there are still the tales

Of the sky

Tonight 

There’s no moon

But there’s still the light 

Of her eyes

CONTINUE READING